Διακόσια χρόνια ιστορίας με όρους υποκόσμου.
Οι μαφιόζοι, που νίκησαν τους στρατηγούς.
Η "μικρή" Ελλάδα είναι ένας από τους τέσσερις μεγάλους "παίκτες"
που καθορίζουν το μέλλον τής ανθρωπότητας.
Ο
δέκατος ένατος αιώνας ήταν για τον Δυτικό Κόσμο μια κοσμογονία ...Ήταν η
πρώτη φορά μετά τη Ρωμαϊκή Εποχή, που πραγματικά άλλαξε ο
ενδοχριστιανικός σχεδιασμός ...Ήταν η πρώτη φορά που "ξεπέρασε" η Ευρώπη
τα φεουδαρχικά κράτη των βασιλέων - τα οποία λειτουργούσαν στα πρότυπα
των ελληνιστικών βασιλείων των διαδόχων τού Αλεξάνδρου - και πήγε στα
αστικά κράτη ...Στα εθνικά κράτη των υποτίθεται ώριμων και
χειραφετημένων λαών, οι οποίοι είχαν απαλλαγεί από τις "άνωθεν" και
"έξωθεν" εξαρτήσεις και κηδεμονίες ...Στα αστικά κράτη, των οποίων οι
ηγέτες θα ήταν πλέον εκλεκτοί του λαού και όχι "ελέω Θεού" και Ρώμης
...Τα κράτη εκείνα, τα οποία στα όριά τους υπηρετούσαν αποκλειστικά τους
λαούς τους και θα λειτουργούσαν αυτόνομα με δημοκρατικές διαδικασίες.
Η
Γαλλική Επανάσταση έγινε το μεγάλο "εργαστήριο" της δημιουργίας τού
πρώτου και πρότυπου εθνικού κράτους. Η ίδια η "κληρονομιά" τής
Επανάστασης έγινε η πρώτη εθνική παράδοση του πρώτου πραγματικού εθνικού
αστικού κράτους στην Ευρώπη ...και το οποίο ήταν η Γαλλία. Η Γαλλία
ήταν το πρώτο εθνικό κράτος υπό την έννοια ότι αποτελούσε μια "βασιλεία"
τού λαού ...Μια Res-Publica ...Στην κυριολεξία, δηλαδή, ένα "δημόσιο
πράγμα", μια "δημόσια υπόθεση" ...Υπόθεση του λαού. Για πρώτη φορά στη
νεώτερη ιστορία μια ιδιαίτερη αγωνιστική μάλιστα "παράδοση" του λαού -
και όχι ένας βασιλικός "γάμος" ή μια ρωμαϊκή "εντολή" - θα γινόταν το
"πλαίσιο" εκείνο, το οποίο θα αποτελούσε τον βασικό ιδεολογικό "σκελετό"
ενός κράτους
