Το μυαλό του αναγνώστη εύλογα θα πάει στον Άμλετ του Σαίξπηρ ή στο έργο κάποιου άλλου καταξιωμένου Βρετανού συγγραφέα.
Αυτό είναι λάθος.
Ποια είναι η πιο πολυπαιγμένη θεατρική «παράσταση» στην Βρετανία;
Ρημάζει ο τάφος του Σοφοκλή
Βαρυμπόμπη. Περιοχή «Μεγάλη Βρύση» ή «Παναγίτσα». Ανατολικά του δρόμου που οδηγεί στη Δεκέλεια βρίσκεται ο τύμβος του Σοφοκλή. Ενός εκ των τριών τραγικών ποιητών που όρισαν και καθόρισαν την έννοια του δράματος. Ο Σοφοκλής, ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης χάραξαν τις γραμμές πάνω στις οποίες αρχιτεκτονήθηκε η μεταφορά των ανθρωπίνων παθών και των θείων παρεμβάσεων στη μαγική τέχνη του θεάτρου - και συνακόλουθα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της υδρογείου αυτός ο τύμβος θα ήταν τόπος απόδοσης τιμής και προσκυνήματος σ' έναν από τους τρεις πατέρες της ψυχαγωγίας - με την κυριολεκτική και αρχαιοελληνική έννοια του όρου. Ομως, το ελληνικό κράτος, με την παραδοσιακή αδιαφορία που διέπει τη χωλή του ιστορία, βεβηλώνει τη μνήμη του γιου του Σοφίλου.
Για να φτάσει κάποιος στον τύμβο του Σοφοκλή πρέπει εκ των προτέρων να γνωρίζει επακριβώς πού βρίσκεται. Δεν υπάρχει σήμανση ή πινακίδα που θα μπορούσε να καθοδηγήσει τον επισκέπτη στο σημείο όπου βρίσκεται ο τύμβος. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας, δεν υπάρχουν και διαβάτες για να ρωτήσεις. Λίγες οι οικίες στην κατάφυτη περιοχή, που από τύχη γλίτωσε μέχρι τώρα τις θερινές τελετουργικές πυρές της ελληνικής φύσης. Μόνον αν προσεγγίσεις σε απόσταση αναπνοής τον χώρο και φανείς τυχερός θα αντικρίσεις μια τσαλακωμένη ταμπέλα με ξεθωριασμένα γράμματα που γράφει «Οδός Τύμβου Σοφοκλή».
Βαδίζοντας την οδό Τύμβου Σοφοκλή ανακαλύπτεις έναν χώρο περιφραγμένο με κοτετσόσυρμα. Η φύλαξη, ανύπαρκτη. Η πύλη που οδηγεί σ' ένα από τα άγνωστα ιερά της ανθρωπότητας, κλειδωμένη μ' ένα οικτρό λουκέτο που χρωματίστηκε φαιό από τη σκουριά. Το χρώμα της κοινωνίας μας. Η υπερπήδηση των κρατικών εμποδίων, δηλαδή του φράκτη, πανεύκολη. Οποιοσδήποτε μπορεί να ειισχωρήσει στον τύμβο για να κάνει οτιδήποτε.
Κι ήταν τόσο όμορφες οι διαβεβαιώσεις του υπουργείου Πολιτισμού προς τον Τύπο - δύο ημέρες έπειτα από την 14η Νοεμβρίου 2006, όταν αποφάσισε να κηρύξει αρχαιολογικό χώρο τον τύμβο του Σοφοκλέους. Στόχος του ΥΠΠΟ λέγεται ότι ήταν να «αναδείξει την περιοχή με σκοπό να κάνει επισκέψιμο το μνημείο από σχολεία στο πλαίσιο εκπαιδευτικών προγραμμάτων» (Καθημερινή 16/11/2006).
Τρία χρόνια πέρασαν, εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ «παρέλασαν» από τα ταμεία του υπουργείου Πολιτισμού με αποδέκτες καλλιτέχνες, θιασάρχες και επικεφαλής Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, αλλά για τον τύμβο του Σοφοκλή δεν περίσσεψε ούτε ένα ευρώ.
Για την ακρίβεια, τα ελάχιστα που περίσσεψαν κάλυψαν το κόστος για το κοτετσόσυρμα της περίφραξης και για μία πινακίδα με το χρονικό της ανακάλυψης του τύμβου. Αν κι αυτή είναι φθαρμένη από τον χρόνο και ελαφρώς σκουριασμένη, το κείμενό της παραμένει ευανάγνωστο: «Ανασκάφτηκε το 1958 από τις τότε πριγκίπισσες της Ελλάδας Σοφία και Ειρήνη και την αρχαιολόγο δασκάλα τους Θεοφανώ Αρβανιτοπούλου. Πρόκειται για έναν μεγάλο οικογενειακό ταφικό περίβολο, κλασικών χρόνων, που περικλείεται από τεχνητό τύμβο. Ο τύμβος είχε αρχικά 13 μ. ύψος. Περιείχε τέσσερις μαρμάρινες σαρκοφάγους με αετωματικό κάλυμμα, τρεις στο κέντρο του και μία μακρύτερα προς τα νότια». Η εικόνα που επικρατεί μέσα στον περιφραγμένο χώρο είναι αντιστρόφως ανάλογη της σημασίας του. Οι φωτογραφίες αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα της κατάστασης.
Σήμερα είναι ορατές μόνο δύο σαρκοφάγοι - εκ των τεσσάρων που ανακαλύφθηκαν. Ανοιχτές και γεμάτες λασπόνερα. Πλάκες σπασμένες τριγύρω. Στα χείλη του τύμβου αφημένο ένα πήλινο δοχείο που περιείχε σπόρους - σπονδή από άγνωστο Ελληνα προσκυνητή. Η εγκατάλειψη κραυγαλέα. Οι βροχές αποσαθρώνουν τον τύμβο. Πού βρίσκονται, άραγε, οι άλλες δύο σαρκοφάγοι; Πού βρίσκεται το ροζιασμένο ξύλινο ραβδί που ανακαλύφθηκε στην ανασκαφή και το οποίο, σύμφωνα με την πινακίδα του ΥΠΠΟ, εικάζεται ότι ανήκε στον Σοφοκλή; Πού βρίσκονται τα υπόλοιπα κτερίσματα; Τι απέγιναν οι κρατικές υποσχέσεις περί «αξιοποίησης»;
Σχετικές με τις απορίες οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν από την «Espresso της Κυριακής» στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο δεν έχει απαντήσει ακόμα.
Τραγική η κατάληξη του τραγικού ποιητή στο κωμικό κράτος μας.
Για να φτάσει κάποιος στον τύμβο του Σοφοκλή πρέπει εκ των προτέρων να γνωρίζει επακριβώς πού βρίσκεται. Δεν υπάρχει σήμανση ή πινακίδα που θα μπορούσε να καθοδηγήσει τον επισκέπτη στο σημείο όπου βρίσκεται ο τύμβος. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας, δεν υπάρχουν και διαβάτες για να ρωτήσεις. Λίγες οι οικίες στην κατάφυτη περιοχή, που από τύχη γλίτωσε μέχρι τώρα τις θερινές τελετουργικές πυρές της ελληνικής φύσης. Μόνον αν προσεγγίσεις σε απόσταση αναπνοής τον χώρο και φανείς τυχερός θα αντικρίσεις μια τσαλακωμένη ταμπέλα με ξεθωριασμένα γράμματα που γράφει «Οδός Τύμβου Σοφοκλή».
Βαδίζοντας την οδό Τύμβου Σοφοκλή ανακαλύπτεις έναν χώρο περιφραγμένο με κοτετσόσυρμα. Η φύλαξη, ανύπαρκτη. Η πύλη που οδηγεί σ' ένα από τα άγνωστα ιερά της ανθρωπότητας, κλειδωμένη μ' ένα οικτρό λουκέτο που χρωματίστηκε φαιό από τη σκουριά. Το χρώμα της κοινωνίας μας. Η υπερπήδηση των κρατικών εμποδίων, δηλαδή του φράκτη, πανεύκολη. Οποιοσδήποτε μπορεί να ειισχωρήσει στον τύμβο για να κάνει οτιδήποτε.
Κι ήταν τόσο όμορφες οι διαβεβαιώσεις του υπουργείου Πολιτισμού προς τον Τύπο - δύο ημέρες έπειτα από την 14η Νοεμβρίου 2006, όταν αποφάσισε να κηρύξει αρχαιολογικό χώρο τον τύμβο του Σοφοκλέους. Στόχος του ΥΠΠΟ λέγεται ότι ήταν να «αναδείξει την περιοχή με σκοπό να κάνει επισκέψιμο το μνημείο από σχολεία στο πλαίσιο εκπαιδευτικών προγραμμάτων» (Καθημερινή 16/11/2006).
Τρία χρόνια πέρασαν, εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ «παρέλασαν» από τα ταμεία του υπουργείου Πολιτισμού με αποδέκτες καλλιτέχνες, θιασάρχες και επικεφαλής Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, αλλά για τον τύμβο του Σοφοκλή δεν περίσσεψε ούτε ένα ευρώ.
Για την ακρίβεια, τα ελάχιστα που περίσσεψαν κάλυψαν το κόστος για το κοτετσόσυρμα της περίφραξης και για μία πινακίδα με το χρονικό της ανακάλυψης του τύμβου. Αν κι αυτή είναι φθαρμένη από τον χρόνο και ελαφρώς σκουριασμένη, το κείμενό της παραμένει ευανάγνωστο: «Ανασκάφτηκε το 1958 από τις τότε πριγκίπισσες της Ελλάδας Σοφία και Ειρήνη και την αρχαιολόγο δασκάλα τους Θεοφανώ Αρβανιτοπούλου. Πρόκειται για έναν μεγάλο οικογενειακό ταφικό περίβολο, κλασικών χρόνων, που περικλείεται από τεχνητό τύμβο. Ο τύμβος είχε αρχικά 13 μ. ύψος. Περιείχε τέσσερις μαρμάρινες σαρκοφάγους με αετωματικό κάλυμμα, τρεις στο κέντρο του και μία μακρύτερα προς τα νότια». Η εικόνα που επικρατεί μέσα στον περιφραγμένο χώρο είναι αντιστρόφως ανάλογη της σημασίας του. Οι φωτογραφίες αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα της κατάστασης.
Σήμερα είναι ορατές μόνο δύο σαρκοφάγοι - εκ των τεσσάρων που ανακαλύφθηκαν. Ανοιχτές και γεμάτες λασπόνερα. Πλάκες σπασμένες τριγύρω. Στα χείλη του τύμβου αφημένο ένα πήλινο δοχείο που περιείχε σπόρους - σπονδή από άγνωστο Ελληνα προσκυνητή. Η εγκατάλειψη κραυγαλέα. Οι βροχές αποσαθρώνουν τον τύμβο. Πού βρίσκονται, άραγε, οι άλλες δύο σαρκοφάγοι; Πού βρίσκεται το ροζιασμένο ξύλινο ραβδί που ανακαλύφθηκε στην ανασκαφή και το οποίο, σύμφωνα με την πινακίδα του ΥΠΠΟ, εικάζεται ότι ανήκε στον Σοφοκλή; Πού βρίσκονται τα υπόλοιπα κτερίσματα; Τι απέγιναν οι κρατικές υποσχέσεις περί «αξιοποίησης»;
Σχετικές με τις απορίες οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν από την «Espresso της Κυριακής» στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο δεν έχει απαντήσει ακόμα.
Τραγική η κατάληξη του τραγικού ποιητή στο κωμικό κράτος μας.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ / ΕΣΠΡΕΣΣΟ
Η Ντόρα Μπακογιάννη-Κουβέλου χορήγησε περίπου 2000 παράνομες βίζες σε τούρκους οταν ήταν υπουργός εξωτερικών
ΝΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΕΙ μια ασύλληπτη υπόθεση παράνομης εισόδου χιλιάδων Τούρκων πολιτών στην
Ελλάδα κατάφερε η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη όταν ασκούσε τα καθήκοντα της υπουργού
Εξωτερικών, αδιαφορώντας εάν οι λαθρεπισκέπτες ήταν κακοποιοί, τρομοκράτες ή πράκτορες μυστικών υπηρεσιών!
Το σκάνδαλο αφορούσε στη χορήγηση θεωρήσεων εισόδου (δηλαδή βίζας) σε 1.884
Τούρκους υπηκόους, οι οποίοι εισήλθαν εντός των ελληνικών συνόρων από την περιοχή του νοτιοανατολικού Αιγαίου, χωρίς να έχει προηγηθεί έστω ο στοιχειώδης έλεγχος των προσωπικών τους στοιχείων. Οι Τούρκοι πέρασαν στα ελληνικά σύνορα με την ανοχή ή τη συνεργασία Ελλήνων διπλωματικών υπαλλήλων κυριολεκτικά σαν ένα μπουλούκι. Πέραν του ονόματος που είχαν δηλώσει, το προξενείο της Σμύρνης δεν είχε κρατήσει αντίγραφα διαβατηρίων ή φωτογραφίες των Τούρκων, ενώ για να τους διευκολύνουν να περάσουν στην Ελλάδα οι προξενικοί υπάλληλοι δεν τους είχαν ζητήσει καν να συμπληρώσουν τις αιτήσεις που είναι απαραίτητες όταν κάποιος θέλει να λάβει βίζα εισόδου στην Ελλάδα......
Τα στοιχεία των περίπου 2.000 Τούρκων για τους οποίους άνοιξαν τα σύνορα του ελληνικού κράτους δεν ελέγχθηκαν ποτέ, ούτε και εισήχθησαν για διασταύρωση στο σύστημα Σένγκεν. Μετά την είσοδό τους στην Ελλάδα, όμως, μπορούσαν να συνεχίσουν το ταξίδι τους για οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης (εφόσον είναι μέλος του Σένγκεν) χω-
ρίς κανέναν έλεγχο. Και το χειρότερο δεν είναι ότι η συγκεκριμένη «φουρνιά» των Τούρκων μπήκε στην Ελλάδα με βίζα μαϊμού. Το γενναιόδωρο ελληνικό κράτος
πρόσφερε τις θεωρήσεις εισόδου «ατελώς» (χάνοντας έσοδα ύψους 113.000 ευρώ) σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να είναι τρομοκράτες, σεσημασμένοι κακοποιοί, καταζητούμενοι ή ακόμη και πράκτορες ξένων υπηρεσιών, αφού ουδείς έλεγξε το παρελθόν τους για να διαπιστώσει αν ανήκουν στα λγόμενα ερυθρά δελτία ή στον εθνικό κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων! Η σκανδαλώδης υπόθεση αφορά στο τρίμηνο από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2005. Το διάστημα εκείνο εισήλθαν στην Ελλάδα με βίζα από το προ ξενείο της Σμύρνης 1.884 Τούρκοι, ενώ το πρώτο εξάμηνο του ίδιου έτους συνολικά είχαν δοθεί μόλις 1.100 θεωρήσεις εισόδου. Ερευνώντας τις καταγγελίες για ύπαρξη κυκλώματος που έναντι σημαντικής χρηματικής αμοιβής έδινε θεωρήσεις εισόδου στην
Ελλάδα σε Τούρκους υπηκόους που δεν διέθεταν τιςπροϋποθέσεις, ο τότε γενι-
κός επιθεωρητής του υπουργείου Εξωτερικών διαπίστωνε ότι «στην πρά-
ξη ταξιδεύουν στα νησιά εκατοντάδες Τούρκοι, οι οποίοι είναι δυνατόν να διοχετευ-
τούν σε όλη τη χώρα και από κει στο εξωτερικό (ενιαίος χώρος Σένγκεν)», ομολογώ-
ντας ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα ελέγχου της επανεισόδου τους από τις ελληνικές αρχές! Την περίοδο που οι 1.884 άγνωστης ταυτότητας Τούρκοι «τρύπωσαν» στην ελληνική επικράτεια υπουργός Εξωτερικών ήταν ο κ. Πέτρος Μολυβιάτης. Οταν όμως έγινε γνωστή η σκανδαλώδης υπόθεση, η τότε υπουργός κυρία Ντόρα
Μπακογιάννη έδειξε απροθυμία να διερευνήσει περαιτέρω τις διαπιστώσεις για παράνομη και ανεξέλεγκτη είσοδο των χιλιάδων Τούρκων στην Ελλάδα. Ακόμη κι όταν η τότε υπουργός Εξωτερικών υποχρεώθηκε να παραπέμψει τους εμπλεκόμενους στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, σε κανέναν δεν επιβλήθηκαν κυρώσεις, αφού οι προξενικοί υπάλληλοι απαλ-
λάχθηκαν πανηγυρικά, και μάλιστα με ομόφωνη απόφαση ανώτερων διπλωματικών στελεχών. Στο αιτιολογικό της αθώωσής τους αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «η μη καταχώρηση στο σύστημα σημαντικού αριθμού ατόμων που περιλαμβάνονταν σε αιτήσεις για χορήγηση ομαδικής θεώρησης (βίζας), οι οποίοι εν τέλει εισήλθαν στην χώρα μας και στον χώρο Σένγκεν χωρίς τον υποτυπώδη έλεγχο του συστήματος, δεν συνιστά σε καμία περίπτωση πειθαρχικό παράπτωμα», διότι απλώς «δεν προκύπτει από κάποιο στοιχείο της δικογραφίας ότι ετέθη σε κίνδυνο καθ’ οιονδήποτε τρόπο η ασφάλεια της χώρας»! Σε αυτή την περίπτωση, όμως, προκύπτει το ερώτημα γιατί να τους κατα-
χωρούμε στο σύστημα και για ποιον λόγο να ελέγχεται το ποινικό μητρώο όσων θέλουν να μπουν στην Ελλάδα.
ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Keep Walking Γιώργο & Αντώνη...
Φωτογραφία-ντοκουμέντο από μια "άγνωστη" παρέα της δεκαετίας του '70.
Τους αναγνωρίζετε;
Κάτω αριστερά ο Πρωθυπουργός και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γ.Παπανδρέου,
πάνω δεξιά ο υποψήφιος αρχηγός της Ν.Δ.,Αντ.Σαμαράς! 
Οι δύο πολιτικοί αρχηγοί στην αρχή της δεκαετίας του '70 υπήρξαν... συγκάτοικοι και συμφοιτητές στο πανεπιστήμιο Αμχερστ της Μασαχουσέτης.
Ως φοιτητές έκαναν στενή παρέα για τρία χρόνια .
Ο Γιώργος σπούδαζε Κοινωνιολογία και ο Αντώνης Οικονομία.
Στη φωτογραφία-ντοκουμέντο βλέπουμε εκτός απ΄τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αντώνη Σαμαρά τον κ. Στέφανο Μανουηλίδης και τον διεθνούς φήμης φωτογράφο, ζωγράφο, γλύπτη και εικαστικό Φίλιππο Τσιάρα.Η παρέα έζησε τρία χρόνια στο ίδιο πανεπιστήμιο...
Και μια άγνωστη λεπτομέρεια.
Λίγοι ξέρουν ότι 1.000 άνθρωποι από το Αμχερστ, μεταξύ των οποίων ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς συμμετείχαν σε καθιστική διαμαρτυρία σε αεροπορική βάση της πόλης και ακινητοποίησαν τα αμερικανικά βομβαρδιστικά Β52 όταν συνεχιζόταν ο πόλεμος με το Βιετνάμ! Οι διαδηλωτές ξάπλωσαν στον διάδρομο. Τους συνέλαβαν όλους αλλά η τοπική φυλακή, λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα του Αμχερστ, δεν χώραγε πάνω από... τρεις και τελικά αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι.Keep Walking Γιώργο & Αντώνη...
http://press-gr.blogspot.com/2009/11/blog-post_6204.html
Η ΡΟΥΦΙΑΝΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΔΡΑΣΗ
Σήμερα είναι η μέρα της επικοινωνίας με τους φίλους μας, λάβαμε λοιπόν και δημοσιεύουμε άλλο ένα mail απο μια καλή μας φίλη η οποία μας πληροφορεί οτι μια παλιά μας "αγάπη" ετοιμάζεται και πάλι να διεκδικήσει συνδικαλιστικά οφίτσια.Η ρουφιάνα των συναδέλφων της, ορμόμενη απο τον Περισσο, ετοιμάζεται να διεκδικήσει ξανά την δια κληρώσεως θέση της εκπροσώπου των ανέργων δημοσιογράφων. Τώρα τι σόι άνεργη είναι η μανδάμ που περνάει τον περισσότερο χρόνο της παραθερίζοντας στο Ναύπλιο, ένας Θεός το ξέρει. Η μανδάμ αυτή λοιπόν που στα προηγούμενα σεμινάρια του ΟΑΕΔ πήγαινε και κάρφωνε τους απόντες/απούσες συναδέλφους της στους διευθυντές, εκμεταλλευόμενη το σύστημα που έχει επικρατήσει να μην ψηφίζουν οι άνεργοι για να εκλέξουν τον εκπρόσωπό τους αλλά να γίνεται κλήρωση, προσπαθεί και πάλι να τρυπώσει με το έτσι θέλω σε μια θέση που οι συναδελφοί της δεν θέλουν να την βλέπουν ούτε ζωγραφιστή. Αυτο θα πρέπει να το λάβει σοβαρά υπ όψιν του το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ και να αλλάξει το σύστημα εκπροσώπησης των ανέργων συναδέλφων.
http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/2009/11/blog-post_9035.html
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)