Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
...όταν το “φλογερόν” του έρωτος εξελίσσεται σε “άσβεστον” του μίσους.
Πώς από τον έρωτα της Σίσσυς των Αψβούργων φτάσαμε στο μίσος του Σόιμπλε;
Η
Γερμανία είναι η Ευρωπαία "κόρη", που ονειρεύτηκε κάποτε να γίνει
"Ελλάδα" και κατέληξε να γίνει βάρβαρη "Μέγαιρα" που βασανίζει την
Ελλάδα ...Η φιλόδοξη "κόρη", η οποία, μόλις συνειδητοποίησε την ύπαρξή
της, επέλεξε να μοιάσει σε ένα από τα πλέον δύσκολα πρότυπα που
υπάρχουν. Στη συνέχεια τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα επιθυμούσε η
ίδια και φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση. Κακόπεσε η "κόρη" σε ατυχείς
επιλογές και από την αγάπη και τον θαυμασμό κινδυνεύουμε να πάμε κατ’
ευθείαν στο μίσος. Έμπλεξε με λάθος ανθρώπους και η αγάπη της ξεθώριασε.
Αυτό
δεν είναι και τόσο παράξενο για κάποιον που έχει γνώσεις ανθρώπινης
ψυχολογίας. Συμβαίνει πολλές φορές, όταν αγαπάς κάτι πολύ και θέλεις
απεγνωσμένα να του μοιάσεις, να μην το καταφέρνεις και στο τέλος να το
μισείς ...Να θέλεις τόσο πολύ να γίνεις γιατρός, που, αν δεν το
καταφέρεις, να μισείς ολόκληρη την ιατρική επιστήμη. Μιλάμε για το
σύνδρομο αυτού, που, εξαιτίας ενός τεράστιου θαυμασμού για το είδωλό
του, έγινε κομπλεξικός απέναντί του, με αποτέλεσμα στο τέλος να το
μισήσει και με τις πράξεις του να επιβεβαιώσει τη γνωστή ρήση του
..."ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντως".
