Αυτοί θα είναι οι αντίπαλοι
των αρχών της νέας χιλιετίας.
Δύο μονομάχοι,
σ' έναν αγώνα δίχως αύριο
για τον ηττημένο.
Η σημερινή γενιά των ανθρώπων θα γίνει αυτόπτης μάρτυρας της μεγαλύτερης πολιτισμικής σύγκρουσης που έχει ποτέ πραγματοποιηθεί πάνω στον πλανήτη αυτόν. Μία σύγκρουση τιτάνια και σκληρή και με μόνο κι αποκλειστικό στόχο των μονομάχων την απόλυτη κυριαρχία. Ο νικητής θα κατακτήσει τα πάντα, ενώ ο ηττημένος ούτε καν την επιβίωσή του δεν θα μπορέσει να εξασφαλίσει.
Από τη μία πλευρά βρίσκεται
Ο πρώτος μάς πρόδωσε και ο δεύτερος ανέλαβε να σβήσει τα «ίχνη» του.
...Μήπως την Προδοσία ακολουθεί Πραξικόπημα;
Αυτά, τα οποία συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, είναι πρωτοφανή και εξόχως επικίνδυνα. Έχουν βάλει τον λαό ν' αναζητά τη σωτηρία του ανάμεσα σε προδοτικές ηγεσίες και ετοιμάζονται να τον "κατακρεουργήσουν". Για να καταλάβει κάποιος την επικινδυνότητα της κατάστασης, αρκεί να πούμε ότι —κατά τη γνώμη μας— ο Σαμαράς σήμερα είναι πιο επικίνδυνος από τον Παπανδρέου. Γιατί; Γιατί ο Παπανδρέου, ό,τι ήταν να κάνει εις βάρος των Ελλήνων, το έχει ήδη κάνει. Μας πρόδωσε ως λαό, παρέδωσε την πατρίδα μας στους κατακτητές και το μόνο που τον ενδιαφέρει τώρα είναι να σώσει το "τομάρι" του. Έκανε ό,τι είχε να κάνει και το μόνο που τον απασχολεί τώρα είναι να καταφέρει να "διαφύγει" με ασφάλεια από τον τόπο του εγκλήματος ...Να μην αφήσει "κενά" πίσω του, τα οποία θα επιτρέπουν στους Έλληνες να τον καταδιώξουν νομικά, είτε εντός είτε εκτός Ελλάδας.
Ο Σαμαράς, αντίθετα, δεν έχει τέτοια προβλήματα και ως εκ τούτου είναι αρκετά "φρέσκος" για ν' αναλάβει μια εξίσου προδοτική δράση. Σήμερα είναι πιο επικίνδυνος από τον Γιωργάκη, γιατί,
Η γενιά, που τα «έφαγε» όλα και χρεωκόπησε το κράτος.
Η γενιά, που, για να σωθεί η ίδια, ...«πούλησε» τα παιδιά της στο ΔΝΤ.
…"Ξέρεις ποιος είναι αυτός ρεεεε; Ρε...ξέρεις ποιον έσπρωξες; Ρε...ξέρεις ποιου τα στοιχεία ζήτησες για εξακρίβωση;" …φώναξε ένας "δημοκράτης" των Εξαρχείων σε κάποιον νεαρό αστυνομικό, ο οποίος τόλμησε να ελέγξει τον προκλητικό Παπαχρήστο. Ένας εμφανώς κρατικοδίαιτος και άρα επαγγελματίας "δημοκράτης" έκανε αυτό, το οποίο κάνουν συνήθως όλοι οι όμοιοί του στη μεταπολίτευση. Άσκησε το πιο δημοφιλές σπορ των "αριστερών" στην "αριστερή" μεταπολίτευση. Το σπορ της εκ του ασφαλούς "απείθειας" προς την εξουσία. "Έβγαλε γλώσσα" στην εξουσία. Στην εξουσία του χωροφύλακα. Στη δήθεν εξουσία του δήθεν χωροφύλακα, τον οποίο οι ίδιοι διορίζουν από το 81' και πέρα και τον χρησιμοποιούν κατά βούληση. Όταν δεν τον βρίζουν στον δρόμο κάποιες πολύ συγκεκριμένες "ηρωικές" ημερομηνίες, τον έχουν έξω από τα σπίτια τους, είτε για να τους φυλάει είτε για να τον στείλουν στο σούπερ μάρκετ και να κουβαλήσει τα ψώνια τους.
Σ' αυτόν απευθύνθηκε ο επαγγελματίας "αριστερός", προφανώς για να τον ακούσει ο λαός και όχι ο ίδιος ο "χωροφύλαξ". Ο "χωροφύλαξ" έτσι κι αλλιώς πάντα γνώριζε ποιος είναι ο Παπαχρήστος και ο κάθε Παπαχρήστος. Ο "χωροφύλαξ" πάντα γνώριζε ποιοι είναι όλοι αυτοί, γιατί αναλάμβανε πάντα να τους προστατεύσει. Ο "χωροφύλαξ" πάντα τους γνώριζε, γιατί γνώριζε το χαφιεδαριό, το οποίο περιφερόταν στα γραφεία της ασφάλειας.Διαβάστε την συνέχειαΕΔΩ
Αν είναι λάθος, γιατί την φοβάται τόσο πολύ η εξουσία;
Αν η αποχή δεν συμφέρει την δημοκρατία, γιατί ουρλιάζουν οι φασίστες;
Qui bono; Μέσα σ' αυτόν τον απλό και σύντομο νομικό όρο κρύβεται μια ολόκληρη μεθοδολογία σκέψης. Μια μεθοδολογία σκέψης, η οποία για τη νομική επιστήμη έχει σχεδόν "θρησκευτική" σημασία. Αυτό είναι απόλυτα φυσικό, εφόσον η νομική επιστήμη είναι μια επιστήμη της λογικής και ως εκ τούτου, όταν αναζητεί την αλήθεια, ακολουθεί πολλούς "δρόμους" και όχι μόνον τον δρόμο των στοιχείων και των αποδείξεων …Όλους τους δρόμους, οι οποίοι μπορούν να την οδηγήσουν προς την αλήθεια, εφόσον αυτό είναι το ζητούμενο. Το μοναδικό ζητούμενο. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι, όταν τα στοιχεία δεν σε βοηθάνε για την αποκάλυψη της αλήθειας, ακολουθείς τον δρόμο της λογικής. Όταν αναζητάς τον δολοφόνο ενός πλούσιου ανθρώπου, χωρίς να έχεις κανένα στοιχείο υπόψη σου, ξεκινάς από τη λογική. Εκεί μπαίνει ο όρος Qui Bono. Qui Bono από τον φόνο; Ποιος έχει κέρδος από τον φόνο;
Πάντα αναζητείς αυτόν, ο οποίος επωφελείται από μια ανεξιχνίαστη εγκληματική πράξη. Ποιος τον σκότωσε; Κάποιος άσχετος χωρίς λόγο; Δεν είχε τίποτε πιο ενδιαφέρον να κάνει και βγήκε στους δρόμους να σκοτώνει; Άρα τι είναι πιο πιθανό να συμβαίνει; Να υπάρχει συμφέρον πίσω από αυτήν την πράξη. Μεγάλο και συγκεκριμένο συμφέρον για μια τόσο επικίνδυνη και για τον ίδιο τον δράστη πράξη. Σε τέτοιες περιπτώσεις αναζητούμε πάντα κάποιον, ο οποίος να έχει κέρδος από έναν θάνατο. Αν το θύμα ληστεύτηκε, για παράδειγμα, αναζητούμε τον ληστή, ο οποίος είχε κέρδος από τη ληστεία. Αν δεν υπάρχει ληστεία, αναζητούμε κάποιον, ο οποίος μπορεί να είχε "κέρδος" από τον γρήγορο θάνατο του θύματος ή να είχε "ζημιά" από την παράταση της ζωής του.
Ένας "βιαστικός" κληρονόμος, για παράδειγμα, που τον συνέφερε ο θάνατος του κληροδότη, για να κληρονομήσει μια ώρα αρχύτερα, θα μπορούσε να είναι ο δολοφόνος. Ένας ανάξιος κληρονόμος, ο οποίος έπρεπε ν' αποφύγει μια βέβαιη αποκλήρωση και άρα τον συνέφερε να μην συνεχίσει να ζει ο κληροδότης, θα μπορούσε επίσης να είναι ο δολοφόνος. Ποιοτικά είναι άλλο πράγμα το συμφέρον από μια καθυστερημένη "έναρξη" του θανάτου από εκείνο μιας εσπευσμένης "λήξης" της ζωής. Στην πρώτη περίπτωση ο χρόνος απλά σε καθυστερεί, ενώ στη δεύτερη σε καταδικάζει.
Γιατί αναφερόμαστε σ' αυτά τα ιδιαίτερα "λεπτά" θέματα, τα οποία φαινομενικά είναι παντελώς άσχετα με το θέμα μας; Γιατί πρέπει να εξηγήσουμε μερικά πράγματα, τα οποία επίσης φαινομενικά φαίνονται περίεργα. Ακούμε τα ίδια πράγματα από διαφορετικούς ανθρώπους και πρέπει να έχουμε την "ευαισθησία" να καταλάβουμε αυτά, τα οποία κρύβονται πίσω από τις λέξεις. Να καταλάβουμε διαφορετικά συμφέροντα, που κρύβονται κάτω από κοινά "καλύμματα".
Αιώνες πριν ο απόλυτα ειδικός της δημοκρατικής λειτουργίας, που ήταν ο Περικλής, είπε το εξής: Αυτός, ο οποίος δεν παίρνει μέρος στα κοινά, όχι μόνον δεν κάνει τίποτε, αλλά είναι ελεεινός, άθλιος και άχρηστος. Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ
Γιατί οι σύγχρονοι Nazi-μενς επιδιώκουν την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισσαβόνας;
Ποιοι προσπαθούν να μετατρέψουν το κοινό ευρωπαϊκό «σπίτι» σε ένα νέο «στρατόπεδο συγκέντρωσης» για τους λαούς της Ευρώπης;
Καθημερινά βλέπουμε παράδοξα πράγματα. Βλέπουμε την Ευρώπη των "άχρηστων" να βυθίζεται στην ανικανότητα και τα χρέη και την "Άρεια" Γερμανία να "καλπάζει". Βλέπουμε τα ευρωπαϊκά κράτη να βυθίζονται στην ανικανότητα και τη διαφθορά και τη Γερμανία να αναπτύσσεται, επειδή είναι "ικανή" και "αδιάφθορη". διαβάστε την εκπληκτική ανάλυση του Π.Τραίανού ΕΔΩ
Το ελληνικό κράτος σήμερα απειλεί να παρασύρει στον όλεθρο τον ελληνικό λαό στο σύνολό του. Εγκληματικές πολιτικές δεκαετιών έχουν φέρει το κράτος στο χείλος της καταστροφής. Με ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, το οποίο διαρκώς αυξάνει —χωρίς να υπάρχουν ούτε οι θεωρητικές πιθανότητες να αποπληρωθεί—, το κράτος οδηγείται αργά αλλά σταθερά στη "σφαγή". Τα "όρνεα" της διεθνούς τοκογλυφίας έχουν αντιληφθεί την ορατή πλέον αδυναμία του και έρχονται ν' αρπάξουν μερίδιο από τη "σάρκα" του.
Η "αργεντινοποίηση" του ελληνικού κράτους είναι θέμα χρόνου να συμβεί. Ήδη κάποιοι άρχισαν να ακονίζουν τα "μαχαίρια" τους για το μερίδιό τους στη λεία. Μια "λεία", την οποία η σημερινή κυβέρνηση φρόντισε να "περιγράψει" με απόλυτη σαφήνεια. Για να διαβάσετε την συνέχεια πατήστε ΕΔΩ
Τεράστια και ανθελληνικά συμφέροντα κρύβονται πίσω από την πρόταση του Σάλλα
για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο
και την Αγροτική Τράπεζα.
Όταν σου προσφέρουν έναν δίσκο με σοκολατάκια, σοκολατάκι παίρνεις και όχι τον δίσκο. Αυτό, το οποίο το καταλαβαίνουν οι πάντες, δεν το καταλαβαίνει ο κατά τα άλλα πονηρός Σάλλας. Στον "δίσκο" λοιπόν απλώνει το χέρι του, διεκδικώντας το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και την Αγροτική. Όταν κάποιοι κυβερνητικοί και οικονομικοί παράγοντες συμφωνούσαν στην ανάγκη συγχωνεύσεων μεταξύ των εμπορικών τραπεζών, προκειμένου να επιβιώσουν —και υποτίθεται να διασφαλιστούν οι καταθέσεις των καταθετών—, δεν εννοούσαν αυτό, το οποίο αντιλήφθηκε ο Σάλλας.
που θα δώσει στον Σιωνισμό 300 —ελληνικά— δις ευρώ
ή ...τη μισή σχεδόν Ελλάδα.
Η Μοσάντ, από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής της, εξυπηρετούσε έναν και μόνο στόχο. Την προστασία των σιωνιστικών συμφερόντων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη. Γι' αυτόν τον λόγο ιδρύθηκε και αυτό έκανε πάντα. Η Μοσάντ, δηλαδή, δεν είναι μια συμβατική κρατική υπηρεσία κατασκοπίας ή αντικατασκοπίας του Ισραήλ …όπως νομίζουν πολλοί. Τέτοιες υπηρεσίες είναι η Σιν-Μπεθ, η Αγκάφ κλπ.. Η Μοσάντ ξεφεύγει από τον "στενό" ρόλο της υπηρεσίας, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κράτους του Ισραήλ και εξυπηρετεί τα διεθνή συμφέροντα του σιωνισμού. Στην πραγματικότητα είναι μια σιωνιστική διεθνούς εμβέλειας και ένοπλη οργάνωση, η οποία εξυπηρετεί τα σιωνιστικά συμφέροντα παγκοσμίως.
Όπου υπάρχουν Εβραίοι, υπάρχει και η Μοσάντ. Δεν υπάρχουν αδιαπέραστα εθνικά σύνορα για τη Μοσάντ. Ό,τι εθνικότητα έχουν οι ανά τον κόσμο Εβραίοι, έχουν και τα μέλη της Μοσάντ. Αν δηλαδή υπάρχουν Έλληνες Εβραίοι στην Ελλάδα, τότε στο κλιμάκιο της Μοσάντ στην Ελλάδα βρίσκονται ως επί το πλείστον Έλληνες υπήκοοι εβραϊκής ή κρυπτοεβραϊκής καταγωγής. Στη Γαλλία αυτόν τον ρόλο τον παίζουν Γαλλοεβραίοι, στην Ιταλία Ιταλοεβραίοι κλπ.. Αυτό είναι το απόλυτο πλεονέκτημα της υπηρεσίας, εφόσον την καθιστά πρακτικά "αόρατη". Της δίνει το δικαίωμα να δραστηριοποιείται οπουδήποτε στον κόσμο, χωρίς να έχει πρόβλημα με τους εθνικούς νόμους ή όλους τους άλλους περιορισμούς, οι οποίοι αφορούν τις συμβατικές κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών. Εκμεταλλεύεται τη μεγάλη εβραϊκή διασπορά, για να μπορεί να "κρύβεται", αποφεύγοντας τον "σκόπελο" των διπλωματικών προβλημάτων με τις άλλες χώρες. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Οι Έλληνες θα δώσουν τη μάχη των λαών απέναντι στο ΔΝΤ.
Τώρα στήνονται οι νέες "Θερμοπύλες".
"Εφιάλτες" προδίδουν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό
για ένα σχεδόν ανύπαρκτο δημόσιο χρέος.
Αυτό, το οποίο σήμερα απειλεί τους Έλληνες με απόλυτη καταστροφή, δεν είναι το χρέος. Αυτό, το οποίο τους απειλεί, είναι η άγνοια. Οι Έλληνες αγνοούν τα πλέον βασικά πράγματα της οικονομίας και σ' αυτήν την άγνοια στηρίζονται τόσο οι ξένοι, που τους λεηλατούν, όσο και οι δικοί τους "Εφιάλτες", που τους προδίδουν. Θα ξεκινήσουμε την ανάλυση με μια απλή ερώτηση και από αυτήν την απλή ερώτηση είμαστε βέβαιοι ότι ο αναγνώστης θα καταλάβει την πραγματική φύση του προβλήματος, που σήμερα απειλεί την Ελλάδα με καταστροφή και το οποίο είναι το χρέος της.
"Χρήματα υπάρχουν"… έλεγε με έναν σχεδόν υστερικό τρόπο ο Γιωργάκης ελάχιστες ημέρες πριν τις εκλογές. Με τα αδύναμα ελληνικά του προσπαθούσε πάση θυσία να μας πείσει ότι μας έλεγε την αλήθεια. Με τη ρητορική δεινότητα μιας ξεδοντιασμένης γριάς δεν άφηνε πεζοδρόμιο, μπαλκόνι ή μικρόφωνο, που να μην επαναλάβει τα ίδια. Ο κατά γενική ομολογία κουτός Γιωργάκης προσπαθούσε να μας πείσει ότι "έβλεπε" αυτά, τα οποία δεν "έβλεπε" κανένας άλλος Έλληνας. Τι συνέβαινε; Τόσο βλάκας ήταν; Δεν γνώριζε ότι ήταν θέμα χρόνου να αποκαλυφθεί η αλήθεια; Τόσο παθιασμένος ήταν, ώστε να ρισκάρει να καταλάβει την "καρέκλα" της εξουσίας ψευδόμενος και με τον άμεσο κίνδυνο να "καεί" πάνω σ' αυτήν;
Εκ των υστέρων πλέον τα πράγματα άρχισαν να φαίνονται διαφορετικά. Εκ των υστέρων μαθαίνουμε πως ήταν πλήρως ενημερωμένος από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας για την τραγική κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Άρα, εκ των δεδομένων γνώριζε τι συμβαίνει. Γνώριζε ότι ως κράτος και ως οικονομία πλησιάζουμε σε κάποια επικίνδυνα όρια. Όρια, τα οποία —εκτός των άλλων— έχουν σχέση και με τη δανειοληπτική μας ικανότητα. Εκ των υστέρων μαθαίνουμε ότι την ημέρα της μεγάλης "νίκης" του Giorgo κάποιοι έθεσαν σε κίνδυνο αυτήν μας την ικανότητα, παίζοντας με τα κρατικά ομόλογα στο short selling. Το Τ3 για "μυστηριώδεις" λόγους έγινε Τ10 και μέσα σε λίγες ημέρες τα ελληνικά ομόλογα έπιασαν "πάτο", με αποτέλεσμα η δανειοληπτική μας ικανότητα να βυθιστεί στα τάρταρα.
Ταυτόχρονα, ο ίδιος άνθρωπος, που "ορκιζόταν" ότι υπήρχαν τα χρήματα, έκανε κάτι, το οποίο δεν δικαιολογείται από τη ρητορική του. Κάτι, το οποίο δεν τόλμησε και δεν έκανε καμία άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν. Ούτε καν η κυβέρνηση Τσολάκογλου, η οποία παρέδωσε τη χώρα στους Ναζί κατακτητές.
Είναι μερικές καταστάσεις, τις οποίες ακόμα και ο πιο ευφάνταστος και γλαφυρός αφηγητής δεν μπορεί να τις περιγράψει στην απολυτότητα που τους ταιριάζει. Απολυτότητα, την οποία μπορεί να πιάσει μόνον η λαϊκή σοφία. Υπάρχει μια αθάνατη ελληνική παροιμία, την οποία την αφιερώνουμε στον "μάγειρα" Ανδρέα Λοβέρδο και το έργο του στο "μαγειρείο" του Υπουργείου Εργασίας. Ποια είναι αυτή; "Τον κώλο έχεις μάγειρα, σκατά θα μαγειρέψεις"! Τέτοια κατάσταση, που απαιτεί τη λαϊκή σοφία, είναι και η περιγραφή των "έργων και των ημερών" του Λοβέρδου στο Υπουργείο Εργασίας.
Μόνον η ελληνική παράδοση μπορεί να περιγράψει με την απόλυτη ακρίβεια τα έργα και τις ημέρες του Ανδρέα Λοβέρδου σ' αυτό το υπουργείο. Μιλάμε για τον απόλυτο παραλογισμό. Μιλάμε για ένα πρωτοφανές κοινωνικό απαρχάιντ στην πατρίδα της Δημοκρατίας. Το υπουργείο εργασίας φέρεται σαν το Υπουργείο Αποικιών της Μεγάλης Βρετανίας. Άνθρωποι "κόβουν" και "ράβουν" "κοστούμια", τα οποία δεν αφορούν τους ίδιους ως πρόσωπα. Φέρονται σαν τους λευκούς Βρετανούς, οι οποίοι έπαιρναν τα μέτρα των μαύρων στις αποικίες. Τι σχέση μπορεί να έχουν οι μαύροι της βρετανικής αποικιοκρατίας με τους σημερινούς Έλληνες εργαζόμενους; Καί οι δύο πέφτουν θύματα κοινωνικού και ταξικού ιμπεριαλισμού. Καί οι δύο πέφτουν θύματα "ανωτέρων", οι οποίοι αναλαμβάνουν να λύσουν τα προβλήματα των "κατωτέρων".
Στην εποχή της σκληρής βρετανικής αποικιοκρατίας τα προβλήματα των μαύρων δεν λύνονταν ποτέ, γιατί απλούστατα αυτοί, οι οποίοι επιχειρούσαν να τα λύσουν, ήταν μονίμως λευκοί. Στην καλύτερη γι' αυτούς περίπτωση δεν μπορούσαν να τα λύσουν, γιατί απλά δεν τους αφορούσαν. Δεν τα κατανοούσαν …και όταν δεν κατανοείς ένα πρόβλημα, φυσικό είναι να μην μπορείς να το λύσεις. Αυτό, στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη περίπτωση δεν τα έλυναν, γιατί δεν τους συνέφερε να τα λύσουν. Δεν συνέφερε τους λευκούς να λύσουν τα προβλήματα των μαύρων, γιατί απλούστατα θίγονταν τα συμφέροντά τους. Μίκραιναν τα δικά τους τα "κομμάτια", όταν επιχειρούσαν δικαιότερη κατανομή της "πίτας".
Το ίδιο γίνεται σήμερα και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα του κοινωνικού απαρχάιντ βιώνουμε μια ανάλογη κατάσταση. Κρατικοδίαιτοι "φωστήρες" προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα του ιδιωτικού τομέα. Δημόσιοι υπάλληλοι προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα. Αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα με έναν "κατάλευκο" Λοβέρδο, ο οποίος προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα των "μαύρων" εργαζομένων. Ο "λευκός" Λοβέρδος δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα των εργαζομένων, γιατί στην καλύτερη γι' αυτόν περίπτωση δεν τα κατανοεί.
Πώς να τα κατανοήσει; Εξ αποστάσεως; Όπως ένας λευκός του Λονδίνου δεν κατανοούσε τα προβλήματα των μαύρων στη Μποτσουάνα, έτσι και ο Λοβέρδος δεν κατανοεί τα προβλήματα των εργαζομένων. Τα αντιλαμβάνεται από "απόσταση", εφόσον δεν "κατοικούν" στον ίδιο "χώρο". Τα αντιλαμβάνεται όπως ένας εκτροφέας σκύλων τα προβλήματα των σκύλων του. Κάπως έτσι κατανοεί και ο Λοβέρδος τα προβλήματα των άλλων "ειδών". Τα προβλήματα τόσο στο ασφαλιστικό όσο και στο εργασιακό.
Πώς θα κατανοήσει ο Λοβέρδος το πρόβλημα με τις συντάξεις πείνας των εργαζομένων, τη στιγμή που ο ίδιος έχει εξασφαλίσει τη δική του συνταξιοδοτική "άπλα"; Πώς θα κατανοήσει ο Λοβέρδος το πρόβλημα με τις περικοπές των μισθών, τη στιγμή που ο ίδιος επί καθεστώτος ΔΝΤ εισπράττει πολλαπλούς μισθούς;ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες αθλιοτήτων. Η εθνική πολιτική των κρατών έχει πέσει στο επίπεδο του γυφτοπάζαρου. Κάποιοι παίζουν με τους λαούς, υποτιμώντας τους σε βαθμό εγκληματικό. Το πρόβλημα πλέον δεν είναι μόνον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Το πρόβλημα έχει φτάσει στο σημείο να είναι πλέον γενικό πρόβλημα του συνόλου των Βαλκανίων. Όλοι "εμπλέκονται" με τον ίδιο προσβλητικό και υποτιμητικό τρόπο. Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι και Αλβανοί έχουν "εμπλακεί" σε ένα παιχνίδι, το οποίο, ενώ τους αφορά άμεσα, δεν το "παίζουν" οι ίδιοι.
Το πρόβλημα μάλιστα μετά την "πρόταση" για τη "Μακεδονία του Βαρδάρη" στα πρότυπα της "Μακεδονίας του Πιρίν" φεύγει πλέον από το ελληνοσκοπιανό επίπεδο και μπαίνει και στη βουλγαρική επικράτεια. Με τη νέα προτεινόμενη ονομασία απειλούνται με "φωτιά" και τα υπόλοιπα Βαλκάνια και όχι μόνον η Ελλάδα. Με τη νέα ονομασία το πρόβλημα παύει να είναι ελληνοσκοπιανό και γίνεται ταυτόχρονα και σκοπιανοβουλγαρικό, εφόσον απειλεί και την ακεραιότητα της Βουλγαρίας. Το νέο όνομα της Δημοκρατίας των Σκοπίων απειλεί ευθέως και τους Βούλγαρους.
Ρωτάμε λοιπόν εμείς, όσους συμπατριώτες μας βλέπουν σαν "λογική" την πρόταση περί "Μακεδονίας του Βαρδάρη" …Όλους όσους "τσιμπάνε" με την τελευταία "υποχώρηση" της συμμορίας των εμπόρων ναρκωτικών, που στηρίζει τον Γκρουέφσκι …Της συμμορίας, που, μαζί με κάποιους πληρωμένους και χαπακωμένους προβοκάτορες των γηπέδων, είναι οι μόνοι που δηλώνουν "Μακεδόνες", σε μια χώρα όπου όλοι οι υπόλοιποι δηλώνουν Αλβανοί, Σέρβοι και κυρίως Βούλγαροι. Τους ρωτάμε λοιπόν και περιμένουμε μια λογική απάντησή τους στην τόσο "ακίνδυνη" πρόταση του Νίμιτς.
Αν η σημερινή FYROM ονομαστεί δήθεν "Μακεδονία του Βαρδάρη", οι πολίτες της τι ακριβώς θα δηλώνουν ως εθνική τους ταυτότητα; "Μακεδόνες" δεν θα δηλώνουν; Οι "Μακεδόνες του Βαρδάρη" είναι αυτόματα "Μακεδόνες" σκέτο και τέλος. Άρα πού βρίσκεται το "ακίνδυνο" του γεωγραφικού προσδιορισμού που μας "σερβίρουν"; Η γλώσσα τους πώς θα δηλώνεται, όταν αυτοί θα δηλώνουν "Μακεδόνες"; "Μακεδονική" δεν θα είναι η γλώσσα αυτών, που δηλώνουν εθνικά "Μακεδόνες"; Δικαιωματικά θα δηλώνεται ως τέτοια, ακόμα κι αν είναι η αγγλική ή η αρχαία κινεζική.
Πρέπει σε κάποια στιγμή να τελειώνει το δούλεμα με τον "γεωγραφικό προσδιορισμό", που υποτίθεται είναι η "κόκκινη" γραμμή της Ελλάδας και την έχουμε δει σε όλες τις "παρδαλές" της αποχρώσεις. Πρέπει να τελειώνει το παραμύθι με τις δήθεν μεγάλες "υποχωρήσεις" των Σκοπιανών μέχρι να "τσιμπήσουν" οι Έλληνες. Ο όρος Μακεδονία πρέπει να είναι αυτός, ο οποίος θα λειτουργεί ως γεωγραφικός προσδιορισμός και όχι το αντίθετο. Ο όρος Μακεδονία πρέπει να προσδιορίζει γεωγραφικά τους άλλους και όχι να προσδιορίζεται ο ίδιος από άλλους γεωγραφικούς προσδιορισμούς. Το γεγονός, δηλαδή, ότι χρησιμοποιούνται οι ίδιες λέξεις, δεν σημαίνει ότι εξασφαλίζεται το ίδιο αποτέλεσμα. Είναι άλλο πράγμα ο "μακεδονικός χαλβάς" και άλλο ο "χαλβαδένιος Μακεδόνας". Το πρώτο είναι τύπος χαλβά, ενώ το δεύτερο είναι τύπος "Μακεδόνα" ...και μάλιστα υβριστικός.
Η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή είναι θύμα μιας πρωτοφανούς "δολοφονικής" επίθεσης. Αυτό, που γίνεται σήμερα εις βάρος της, μόνον με όρους θρίλερ μπορεί να περιγραφεί. Στην κυριολεξία "γρατζουνάει" το "φέρετρο" μέσα στο οποίο την έχουν βάλει "ζωντανή" οι κερδοσκόποι. Σε έναν κόσμο καταχρεωμένο στο σύνολό του, η Ελλάδα είναι αυτή, η οποία σπρώχνεται στην απόλυτη καταστροφή. Η Ελλάδα παρουσιάζεται σαν το "μαύρο" πρόβατο της παγκόσμιας κοινωνίας. Η Ελλάδα παρουσιάζεται σαν η "αχίλλειος πτέρνα" της παγκόσμιας οικονομίας. Οι Έλληνες παρουσιάζονται σαν οι "τεμπέληδες", που ζούσαν εις βάρος των Ευρωπαίων. Οι Έλληνες παρουσιάζονται σαν τα παράσιτα, που ξόδευαν του κόπους των άλλων.
"Μεγάλη μπουκιά φάε …μεγάλη κουβέντα μη λες" …λέει ο ελληνικός λαός …και για άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε. Πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις, εκτέθηκε το γνωστό "τσίρκο" του "ανθρωπισμού" και του "πολιτισμού". Εκτέθηκε το μισελληνικό "κονκλάβιο" της πολιτικής και της "διανόησης" στην Ελλάδα. Μητσοτάκης, Κοέν, Δήμου, Φραγκουδάκη και τα άλλα τα "παιδιά", αναγκάζονται τώρα και κρύβονται. Μαθαίνουν να σφυρίζουν και να μιμούνται το παιδί του Λουντέμη, που μετρούσε τ' άστρα. Δεν μπορούν να πάρουν τη "σημαία" του ανθρωπισμού και του πολιτισμού και να την μπήξουν στην "καρδιά" των Ελλήνων. Αυτοί, οι οποίοι ψάχνουν ευκαιρίες, για να βγουν και να καταγγείλουν "βαρβαρότητες", τώρα κρύβονται.
Στη θέση του κατηγορούμενου αυτή τη φορά δεν είναι οι Έλληνες και η Ελλάδα, για να βγουν και να τους βρίσουν. Στη θέση του κατηγορούμενου είναι πλέον το κράτος των Εβραίων. Το κράτος των επαγγελματιών θυμάτων. διαβάστε την συνέχειαΕΔΩ
Γιατί είναι παράνομα τα διόδια της "χρηματοδότησης";
Με βάση το ελληνικό Σύνταγμα οι δημόσιοι δρόμοι αποτελούν δημόσια περιουσία και ως εκ τούτου αποτελούν καθήκον της κοινωνίας να τους χρηματοδοτήσει στην ανάπτυξή τους …Καθήκον του συνόλου της κοινωνίας. Τα έξοδα ανάπτυξης αυτής της περιουσίας αφορούν το σύνολο της κοινωνίας.
Από την άλλη πλευρά τα διόδια είναι "τέλη" χρήσης αυτής της περιουσίας. Δεν αφορούν ολόκληρη την κοινωνία.
Το ελληνικό κράτος σήμερα απειλεί να παρασύρει στον όλεθρο τον ελληνικό λαό στο σύνολό του. Εγκληματικές πολιτικές δεκαετιών έχουν φέρει το κράτος στο χείλος της καταστροφής. Με ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, το οποίο διαρκώς αυξάνει —χωρίς να υπάρχουν ούτε οι θεωρητικές πιθανότητες να αποπληρωθεί—, το κράτος οδηγείται αργά αλλά σταθερά στη "σφαγή". Τα "όρνεα" της διεθνούς τοκογλυφίας έχουν αντιληφθεί την ορατή πλέον αδυναμία του και έρχονται ν' αρπάξουν μερίδιο από τη "σάρκα" του.
Η "αργεντινοποίηση" του ελληνικού κράτους είναι θέμα χρόνου να συμβεί. Ήδη κάποιοι άρχισαν να ακονίζουν τα "μαχαίρια" τους για το μερίδιό τους στη λεία. Μια "λεία", την οποία η σημερινή κυβέρνηση φρόντισε να "περιγράψει" με απόλυτη σαφήνεια. Η "μπιρμπιλοκυβέρνηση" των άσχετων, των άχρηστων και των ανίκανων …σ' αυτό το επίπεδο ήταν απόλυτα αποτελεσματική και ικανή. Καταμέτρησαν τη δημόσια περιουσία και την περιφέρουν σαν "λεία" ανά τον κόσμο. Παντού φροντίζουν να ενημερώνουν τους πιστωτές μας για την πολυτιμότητά της.
"Ελάτε όλοι να επενδύσετε στην Ελλάδα"… φωνάζει καθημερινά ο Πρωθυπουργός σε Δύση και Ανατολή. Τι εννοεί; Μήπως λέει: Ελάτε να φτιάξετε εργοστάσια να δώσετε και μεροκάματα στον ελληνικό λαό; Όχι βέβαια. …"Ελάτε όλοι να αγοράσετε ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει στην Ελλάδα, τώρα που έχει εξευτελιστεί και μπορείτε να πάρετε τα πάντα τζάμπα". …Είναι άλλο πράγμα η "επένδυση" από την "πώληση". "Επενδύσεις", οι οποίες έχουν ως μοναδικό αποτέλεσμα τη μετακίνηση της ελληνικής ιδιοκτησίας από ελληνικά χέρια σε ξένα, δεν είναι επενδύσεις. Είναι ξεπούλημα. Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι προδότες, είναι σίγουρα οι μεγαλύτεροι ηλίθιοι που έχουν ποτέ πατήσει το πόδι τους σ' αυτήν τη γωνιά των Βαλκανίων.
Δανειολήπτης, ο οποίος όχι μόνον δεν "αποκρύπτει" περιουσιακά στοιχεία, προκειμένου να τα "σώσει", αλλά αντίθετα φτάνει στο σημείο να τα ψάχνει και να τα αποκαλύπτει όλα —και μάλιστα υποτιμημένα—, μόνον το ελληνικό κράτος είναι. Μιλάμε για τρομερά πράγματα. Μιλάμε για παγκόσμιο ρεκόρ ηλιθιότητας. Επειδή όμως ηλίθιοι σε τέτοιον βαθμό δεν υπάρχουν, αντιλαμβανόμαστε ότι μιλάμε για προδότες. Μιλάμε για προδοσία, που στόχο έχει να παραδώσει την πατρίδα των Ελλήνων στους απανταχού της Γης κλέφτες και τοκογλύφους.
Πρέπει άμεσα να οργανωθεί ένα σχέδιο σωτηρίας της χώρας από τα "νύχια" των κερδοσκόπων. Πού πρέπει να στηριχθεί ένα τέτοιο σχέδιο; Στις πολλαπλές υπάρχουσες υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους. Στη σωστή και φιλολαϊκή κατανομή αυτών των υποχρεώσεων του κράτους ως οφειλέτη. Το ελληνικό κράτος δεν οφείλει μόνον σε ξένους πιστωτές, αλλά και στον ελληνικό λαό. Οφείλει —και μάλιστα πολλά— στο ασθενέστερο τμήμα του ελληνικού λαού, που είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Οφείλει τεράστια ποσά, εφόσον στα χρόνια της ασυδοσίας έβαζε τα "χέρια" του μέσα στα ασφαλιστικά τους ταμεία.
Αυτό είναι τρομερό, γιατί από την επιβίωση αυτών των ταμείων εξαρτάται η ίδια η επιβίωση πολλών Ελλήνων. Το κράτος μπορεί να χρεοκοπήσει, αλλά όχι ο λαός. Το κράτος μπορεί να "πεθάνει" και ν' "αναστηθεί", αλλά όχι ο λαός. Το κράτος μπορεί να ξεκινήσει από το απόλυτο μηδέν, αλλά όχι ο λαός. Το κράτος οφείλει να σώσει τα ασφαλιστικά ταμεία. Τα ταμεία, τα οποία στην κυριολεξία εξασφαλίζουν την επιβίωση για ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού. Πρωτεύουσα λοιπόν υποχρέωση είναι να "ξεχρεώσει" αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς τη σύνταξή τους και κατόπιν να ξεπληρώσει τους πιστωτές μας, οι οποίοι αναζητούν τα κέρδη τους.
Προτείνουμε στο κράτος......................ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Όλο το παιχνίδι του εκβιασμού του ελληνικού κράτους από το ΔΝΤ και την Ε.Ε. στηρίζεται στη δυνατότητα των ιμπεριαλιστών να εκβιάζουν τη συντριπτική μερίδα των Ελλήνων, που είναι οι μισθωτοί. Πώς τους εκβιάζουν; Με το ασφαλιστικό τους σύστημα. Με τη χρηματοδότηση αυτού του συστήματος. Αυτοί, οι οποίοι δήθεν έχουν τα χρήματα να δανείσουν στο κράτος-"χρηματοδότη" των ταμείων, το εκβιάζουν.
Έχοντας το ληστρικό κράτος —με τις κλοπές και τις ηλιθιότητές του— εξαντλήσει τα ασφαλιστικά ταμεία, εμφανίζεται τώρα σαν ο μοναδικός εγγυητής της ρευστότητάς τους. "Εγγυητής" …ο μπατίρης.!! "Εγγυητής" …αυτός, ο οποίος "ζει" πλέον με δανεικά και με ένα "έλλειμμα" το οποίο διαρκώς μεγαλώνει. Αυτός ο άφραγκος παράγοντας του ασφαλιστικού είναι εκβιάσιμος από το ΔΝΤ και "παρασέρνει" και τα ασφαλιστικά ταμεία στον εκβιασμό. Τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία φυσιολογικά θα έπρεπε να ξεχειλίζουν από χρήμα.
Αυτό είναι το μέγα έγκλημα του κράτους απέναντι στην αχανή κοινωνική τάξη των εργαζομένων. Του άχρηστου κράτους της μεταπολίτευσης. διαβάστε την συνέχειαΕΔΩ
σε μια "θεατρική" προσπάθεια τρομοκράτησης του λαού.
Απειλούν τον λαό με εμφύλιο,
για να μην αντισταθεί στο ΔΝΤ.
"Πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι"... λέει ο λαός. Οι προδότες παραμένουν πάντα προδότες. Οι παράγοντες, οι οποίοι καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης μάς έχουν καθηλώσει στην αθλιότητα και τη διαφθορά —και οι οποίοι είναι οι ίδιοι, που κάποτε μας είχαν οδηγήσει στην εμφύλια αιματοχυσία— δείχνουν ότι είναι πραγματικά αμετανόητοι. Το παρακράτος της Δεξιάς και των δωσίλογων μαζί και το ΚΚΕ δείχνουν ότι ...ένας προδότης είναι πάντα προδότης. Βγήκαν ξανά από τους "τάφους" τους και προσπαθούν —ως αιμοδιψείς "βρικόλακες"— να ξαναβυθίσουν τον ελληνικό λαό στον τρόμο. Συνεργάζονται εκ νέου, για να τον οδηγήσουν στον τρόμο, ο οποίος οδηγεί στην υποταγή. Στον τρόμο, ο οποίος υποτάσσει στα αφεντικά των βρικολάκων.
Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης σε τι ακριβώς αναφερόμαστε. Αναφερόμαστε στον Αποστάτη και το ΚΚΕ, που —Πέμπτη, 29 Απριλίου, στο δελτίο ειδήσεων του Mega— συγκρούστηκαν για τα "μάτια" του λαού. Συγκρούστηκαν, για να μας αποδείξουν ποιος από τους δύο μάς "αγαπάει" περισσότερο και αγωνιά περισσότερο για τα συμφέροντά μας. Συγκρούστηκαν οι αυτόκλητοι εκφραστές του ελληνικού λαού. Τα "τίποτε"…, τα οποία αυθαίρετα εμφανίζονται να μας εκφράζουν. Το γνωστό "δίδυμο" των φασιστικών άκρων του πολιτικού μας συστήματος, που μας οδήγησε κάποτε στον εμφύλιο.
Ο Μητσοτάκης από την πλευρά των "νοικοκυραίων" δοσίλογων των ξένων ιμπεριαλιστών και το ΚΚΕ από την πλευρά των ξενοκίνητων αργυρώνητων "επαναστατών". Τα "τίποτε" εμφανίστηκαν σαν εκφραστές του "όλου" του ελληνικού λαού. Ο Μητσοτάκης, του 40% της Νέας Δημοκρατίας, που, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν παραπάνω από μερικές εκατοντάδες κρατικοδίαιτων μισθοφόρων χαφιέδων παραδικαστικών, παραεφοριακών, παραδημοσιοϋπαλλήλων, παραεπιχειρηματιών, "παραοτιδήποτε" υπάρχει στην ελληνική κοινωνία και το ΚΚΕ του αμφισβητήσιμου 7%, το οποίο δήθεν εκφράζει την αχανή κοινωνική τάξη των εργατών, αλλά που μυστηριωδώς, όποτε κινητοποιείται, δεν γεμίζει ούτε ένα "ταξί".
Η ανθρωπότητα καθημερινά παρακολουθεί ένα απίστευτο έγκλημα. Ένα μαζικό έγκλημα, που όμοιό του δεν έχει ξαναγίνει στη σύγχρονη εποχή. Παρακολουθεί την κατακρεούργηση του "σώματος" της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού λαού από τα εβραϊκά "σκυλιά". Κερδοσκόποι Εβραίοι —ως μια καλά οργανωμένη συμμορία κτηνών— καθημερινά επιτίθενται σε μια οικονομία, της οποίας έχουν δέσει τα "χέρια" και την κατασπαράζουν, ενώ είναι ακόμα "ζωντανή". Τέτοιο αληταριό δεν έχει ξαναδεί η ανθρώπινη ιστορία. Δολοφόνοι κανονικοί. Άπληστοι και άθλιοι. Τόσο άθλιοι, που οι ίδιοι είναι που "πυροβολούν" το θύμα τους και ταυτόχρονα βάζουν και στοίχημα ότι θα πεθάνει.
Μιλάμε για πρωτοφανή πράγματα. Τέτοια κτηνωδία δεν έχουν δει ούτε τα πεζοδρόμια των πιο κακόφημων γκέτο του Πλανήτη. Τα απόλυτα κατακάθια όλων των γκέτο —όλων των αιώνων— φόρεσαν κουστούμια, αλλά δεν άλλαξαν συνήθειες. Παράσιτα των βόθρων παρέμειναν οι Εβραίοι, ακόμα και τώρα που κατοικούν παλάτια. Οι Εβραίοι θέλουν να επωφεληθούν ως δολοφόνοι από τη λεηλασία του θύματός τους και θέλουν να επωφεληθούν και ως "τζογαδόροι" από τη "σίγουρη" πληροφορία τους. Πιο σίγουρη πληροφορία δεν μπορεί να υπάρξει γι' αυτούς τους δολοφόνους. Είναι σαν να έβαζε ο Μαρκ Τσάπμαν στοίχημα ότι το βράδυ της 8ης Δεκεμβρίου του 1980 ο Τζών Λένον θα πέθαινε και μάλιστα από βίαιο θάνατο. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με την Ελλάδα σήμερα.
Η Ελλάδα κυριολεκτικά "σέρνεται" στο σφαγείο του ΔΝΤ, γιατί κάποιοι Εβραίοι κερδοσκόποι έχουν στοιχηματίσει ότι θα "σφαγεί" σε συγκεκριμένη περίοδο. Αυτά είναι τα περίφημα "επενδυτικά" CDS. Οι τύχες ολόκληρων λαών παίζονται σε τέτοιου είδους στοιχήματα των κερδοσκόπων. Θύμα τέτοιου στοιχήματος είναι σήμερα η Ελλάδα. Ένα στοίχημα, το οποίο θα τους αποφέρει πολλά κέρδη, γιατί απλούστατα, όταν μπήκε αυτό το στοίχημα, η Ελλάδα δεν ήταν για "σφαγή". Μπορεί να μην ήταν απόλυτα "υγιής", αλλά δεν ήταν και του "θανατά", ώστε να μην έχει καλή απόδοση το στοίχημα. Εκατό δισεκατομμύρια ευρώ περίπου υπολογίζεται ότι θα βγάλουν οι εγκληματίες από αυτήν την αναίτια «δολοφονία». Ποσό του οποίου το μέγεθος από μόνο του αποκαλύπτει και το μέγεθος της αδικίας.
Η Ελλάδα στην κυριολεξία σέρνεται στη "σφαγή", χωρίς να βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από πολλούς άλλους και άρα χωρίς να το δικαιούται. Δεν δικαιούται να έχει πρόβλημα δανεισμού μια μικρή χώρα των δέκα εκατομμυρίων με ένα τεράστιο δημόσιο κεφάλαιο. Ένας μικρός λαός του οποίου μόνον η αξία της ακίνητης περιουσίας ξεπερνά κατά πολύ τα 300 δις ευρώ. Ένας μικρός λαός με μεγάλο μερίδιο ιδιοκτησίας σε αμύθητης αξίας ΔΕΚΟ όπως είναι ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΛΠΕ κλπ..
Περιουσία, την οποία δεν διαθέτουν κράτη και λαοί, οι οποίοι σήμερα δανείζονται με καλύτερους όρους, όπως η Ιρλανδία ή η Πορτογαλία. Δεν είναι δυνατόν τα ελληνικά spreadνα πλησιάζουν και να ξεπερνούν τις 500 μονάδες και τα πορτογαλικά ή τα ιρλανδικά να είναι 147 και 153 αντίστοιχα. Τι ακριβώς υποθηκεύουν αυτοί, για να δανείζονται πιο φτηνά; Την υγρασία τους; (Συγκριτικά στοιχεία υπάρχουν παντού διαθέσιμα, για να τα δει ο αναγνώστης). Για την συνέχεια κάντε κλίκ ΕΔΩ
Αυτοί θα είναι οι αντίπαλοι
